شیرین په یوه نده ن شیرین په یوه نده ن
دو ابروی سیات به هه م په ی وه نده ن
دو شیرازه ی قه وس ئوسای غه یب ژه ندن
هریک سه د پیکان وه جه رگم شه نده ن
جه و ده سته ی زولفان حه یران مه نده نان
دامه ن یا شامار یا خو که مه نده ن
خالی جه مینت زولفی چین چینت
چون دانه و دامه ن سه یادان ته نده ن
هه تاریش سه د تا پیچ دان وه هه مدا
هه ر تاریش سه دل په نه ش پا به نده ن
ئه ر من شه یداش بیم نه که ران مه نام
بی حه د زریفه ن بی سامان ره نده ن
بالات وینه ی سه ول سای سه هندی باخ
شوخه ن وه ش ته رحه ن به رزه ن بوله نده ن
دو دیده ی سیات فیتنه انگیزه ن
سه رمایه ی ئه فسون هه م جادو به نده ن
خه مزه و لاره و له نج دیای به نازت
بنچینه ی یانه ی سه بوریم که نده ن
گوفتوگوی شیرین که لامت رازت
شه هدن شه که ره ن نباته ن قه نده ن
به های دانه ی خال سه فحه ی جه مینت
مولکی هندوستان شاری خه جه نده ن
عومرم شی وه باد تاقیق نه زانام
بی مه یلیت تا که ین؟جه فات تا چه نده ن؟
خواجه ی ساحیب شه رت چی ره نجیانی؟
مه یلت موبه تت هیچ کام نه مه نده ن
که ی جه بنده گیت سه ر کیشان صه یدی
هه ر غولامی تون هه تاکه زینده ن
حه لقه ی غولامیت مه که رو نه گوش
به نده ن پیش واچه یه که مته ر به نده ن
(سه یدی هه ورامی)
